It miezere wat en it wie roettsjuster doe’t ik parkearre by in grut sportkomplex. Myn TomTom sei dat it hjir wêze moast en hold dermei op. En no? Ik skille myn man, dy’t my op it hert drukte dat ik dochs echt dy ûnhuerige boskjes yn moast.
Unwis sette ik in stap. En noch ien en noch ien. Der wie neat te sjen, neat te hearren, neat dat wize koe op it rjochte paad. Op ien aaklike fytser nei, dy’t noch op my ta fytste ek! ”Mag ik wat vragen? Is dit de weg naar de schrijvers?” frege er my. Yn it felle ljocht fan syn fytslampe bliek it Jan Schotanus te wêzen! Ferromme rûnen we tegearre yn it Frysk fierder. It ûnwisse paad by del.
Lytse ljochtsjes wizen ús der úteinlik op dat we goed sieten. Teminste, dat tocht ik. Oant we by de yngong kamen. Ja, Gabriëlle stie der wol foar en ja, Arjan Hut wie der ek al, mar hjir koenen dochs mar fjouwer minsken yn? Ik frege me ôf oft dit no wol sa’n handich plak wie. Ik stapte de tinte yn. In mearke gelyk! As mocht ik yn in echte Harry Potter-tinte, sa’nien dy’t fan binnen folle grutter is, ast fan bûten sjen kinst! Net allinnich in handich plak, mar in plak dêr’t famkesdreamen nachts samar ûnferwachte útkomme koenen.
Op dizze joere hjerstjûne, yn ’e wigwam fan Asgaard, siet, sa as presintator Arjan Hut it sei, de top fan de Fryske literatuer by inoar. Nimmen minder as Elmar Kuiper droech in koart ferhaal foar. En Sipke de Schiffart, dy’t it boek yn it foar lêze mocht, wie der ek. Hille fan útjouwerij De Ryp fertelde oer de gearwurking en ek Bert de Vries, dy’t it earste eksimplaar krige, fertelde oer syn paad mei Gabriëlle en dit bysûndere boek, der’t hy de earste redaksje op loslitte mocht. Martsje de Jong wie de haadredakteur. No, dan witte je it wol! In boek fol grutte nammen, dêr’t de lytse Geller yn grut wurde mocht. En dat mei dit boek, grut wurde. Sa as meardere minsken dy jûn al seinen: it is in boek dat wy noch net hienen yn de Fryske literatuer. En dus is it in boek dat wy mist hawwe!
Op Instagram? Sjoch dan dit filmke fan de presintaasje. It boek is te keap yn ‘e serieuze boekhannel, mar ek online te bestellen.
Us bestjoerslid Lara giet der graach op út. Om har ûnderfinings en mieningen te dielen, skriuwt se dêr in ferslachje fan. Dus, op ús nijspagina no ek regelmjittich berjochten fan ús Razende Reporter! We rinne in bytsje achter, mar dit is ek in leuke manier om werom te sjen op de literêre aktiviteiten fan it ôfrûne jier!
Nei de Deade Dichter Dagen wiene op 9 novimber einlings de Fryske deade dichteressen oan bar. Yn Podium Explore presintearren Jaimy Hendriks en Tialda Hoogeveen in bysûndere jûne. Fjouwer ‘literêre stimmen’ fertolken Tsjits Peanstra, Tiny Mulder, Aggie van der Meer en Baukje Wytsma. By alle dichteressen waard in koarte biografy jûn, mei de wichtichste tema’s en hoe’t dy yn de tiid logysk of krekt net wienen.
Kim Jelsma (fan Noordwoord) trape ôf mei gedichten fan Baukje Wytsma. Spitigernôch siet myn oant no ta leafste gedicht fan har der net by, mar dat wat der wol wie, wie ek tige de muoite wurdich! Sigrid Kingma hie Tiny Mulder ûnder de loep nommen. En Sigrid soe Sigrid net wêze as se dêr net in hiele stúdzje fan makke hie. Of faaks wist se it allegearre al. Dat soe ek samar kinne.
Nei it skoft wie Thom Boonstra oan bar, mei gedichten fan Tsjits Peanstra. En we sluten de jûn dûnserich ôf mei de prachtige foardrachtstimme fan Aggie Meijer, dy’t fansels nimmen oars kieze koe as har nammegenoat: Aggie van der Meer. By de neisit betochten we mei inoar hoefolle grutter we it ferfolch fan dit wichtige evenemint meitsje koenen. Dy literêre tongtút, dêr’t Explore the North sa moai oer skreau, smakke nei mear!
Ik wol dochs noch even it gedicht fan Baukje Wytsma diele…
Alde Leafde
Der wiene dagen dat de leafde ús dwyl en oerémis makke, ús hannen sykjend, ús mûlen waarm, fjoer wie it, lôgjend fjoer.
Leafste, wit dat wy dat wiene.
Der wiene dagen dat ûnwennigens ús bange hert ferstienne, gjin wurden mear, iiskâld, allinne, fertwifele, alhiel oerstjoer.
Leafste, wit dat wy dat wiene.
Der komme dagen dat de leafde, dy’t wy net mear betinke kinne, genôch wie foar in hiel bestean, oant nei ús dea, it giet net oer.
Heal septimber wie Jan Kooistra as dichter op it festival Transpoesie yn Brussel en Antwerpen. Hy hat foar ús in ferslach skreaun en dat is hjir te lêzen. It is elk jier wer moai om it Frysk yn in ynternasjonaal fermidden yn ‘e spotlights te setten, en wy hoopje dat it noch even trochgean mei!
As man dy’t it leafst mar wat thús omslacht, net al te fier fan hûs wol en him yn selskippen mei in soad ûnbekende minsken faaks mar wat ûngemaklik fielt, wie dizze reis nei de haadstêd fan Europa fansels gjin sinekuere. Oan ’e oare kant wie it foarútsjoch om mei lotgenoaten (dichtsjen is faaks mar in iensum ambacht) út alle hoeken fan Europa te praten en harren poëzij te hearren en te lêzen wol hiel oantreklik. Dus dit oanbod fan it Skriuwersbûn koe ik net ôfslaan. En hoe giet soks, achterôf foel it my wer geweldich ta en hie ik my wer drok makke om neat, the story of my life.
It begûn allegear op it Sintraal Stasjon fan Brussel. Dêr stiene we dan om in oere tolve middeis mei sa’n achttjin man wat ûnwennich om ús hinne te sjen. Philip Meersman, de koördinator, reislieder en nei’t letter bliken die ek noch entertener, hie it der mar drok mei: koppen telle en kaartsjes keapje foar de trein nei Antwerpen, want dat stie nammentlik as earste op it programma fan dizze twa dagen fan de fyftjinde edysje fan Transpoesie: it Letterenhuis yn Antwerpen!
It duorre eefkes ear’t de klup yn ’e trein koe want der miste ien dichter. It bliek Eelco Couvreur te wêzen dy’t it Flaamsk en Nederlânsk fertsjintwurdige. It soe wer net oars, de bern dy’t it tichtst by de skoalle wenje komme faaks as lêste it lokaal yn. Hawar, it siet wat oars, de bêste man wie fan hûs fuort nei Antwerpen riden: in kwestje fan kommunikaasje.
Goed en wol yn ’e trein kaam ik te sitten by Margarida út Portugal en Carla út Lúksemboarch. De beide froulju koene it goed pratende hâlde en doe’t Philip ek nochris by ús sitten gie, seagen de oare treinreizgers wis de spanning by ûndertekene fan de skouders gliden. Nei in ‘ferplichte’ groepsfoto yn it manjefike stasjon fan Antwerpen en in fikse kuier troch in opbrutsen stêd dêr’t hastich jongfolk op elektryske autopetten dy fan ’e sokken jagen, kamen wy oan by it Letterenhuis, it museum en argyf fan de Flaamske literatuer. Op it programma stie in lytse lunsj mei kofje en tee, in rûnlieding om de pronkstikken fan dit argyf te besjen en dan sels konkrete poëzij skriuwe yn de styl fan bygelyks Paul van Ostaijen (poets interact with pieces to create an ‘on the spot’ poem). It moat sein wurde, wy ha prachtige portretten sjoen fan ferneamde Flaamske dichters en skriuwers, wy ha de krochten fan it museum mei hiel wat swier befeilige kluzen sjoen, mar sa’t it wol faker giet, de kluzen giene net iepen en eins krigen we wat dat oanbelange it lid op ’e noas. De ynlieding fan Meersman by de konkrete poëzij wie net ûnaardich en ek it foardragen fan dit soarte grafyske poëzij gie him linich ôf. Spitigernôch kaam it skriuwen fan in ‘on the spot poem’ neffens my net echt út ’e ferve.
De groepsfoto
Nei in ‘early diner/snack’ wie it de bedoeling dat wy ús as dichters ferdielden oer ferskate sealen dêr’t wy dan sa’n tsien minuten ús gedichten hearre litte koene. It publyk koe dan yn en útrinne en sa fan alle talen en regio’s wat meikrije. Dat publyk lykwols liet it wat sitte dus fan de ferskate sealen waarden der twa makke en wy ha ús fersen foaral hearre litten oan elkoar en in oardel man en in hynstekop. Dochs makke dat it net minder spannend, de organisatoaren hiene soarge foar in prachtige krante mei de titel Turbulent Times Tabloid dêr’t alle gedichten fan alle partisipearjende dichters yn opnaam wiene, sawol yn it orizjineel as in it Ingelsk. Men koe dus de dichters hearre en tagelyk meilêze yn it Ingelsk of Frânsk. Wiswier, in bysûndere ûnderfining!
Nei in nachtsje yn in hotel (djoer en ferrekt lyts keammerke) en in streksum moarnsbrochje hat ûndertekene wat omdoarme yn Brussel. Minsken, wat in minsken! En ik mar miene dat it yn Amsterdam in gekkeboel is. Hawar, om in oere of alve ha ik my melden by de rest fan de klup op it terras fan de Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen. It siet dêr ferdomde noflik, kofje en hearlik waar derby. It wie de bedoeling dat wy gedichten skriuwe soene foar de minsken, meast toeristen, dy’t foarby kuieren. Ik ha in alderaardichst petear hân mei in Frânske Kanadees op leeftyd dy’t neffens him mar ien ‘poet’ koe en dat wie Leonard Cohen. Underwilens makke myn Portugese kollega Margarida in Frânsk gedicht foar syn frou. Sels ha ik noch in fers skreaun foar in frou út Brabân. Se like der wol wiis mei te wêzen mar hie ik wat mear tiid hân dan wie it echt poëzij wurden.
Gedichten skriuwe foar it publyk
Nei dit gemoedlik gearwêzen en ‘writing public space’ hiene wy ‘frij’. Moai momint om bepaalde bannen mei guon dichters, lykas Colin út Banbridge en Iñigo út de Baskyske regio, noch eefkes wat neier oan te heljen.
En doe om in oere of fiif de apoteoaze. It foardragen fan eigen wurk yn ‘les Halles de Schaerbeek’, in gearwurking fan it team fan Transpoesie mei de organisaasje fan it grut opsette Poetik Bazar. It wie allegearre prima regele: in moai poadium, aardich wat publyk en in skerm, ek op it poadium, dêr’t men it foardroegen fers yn it Ingelsk meilêze koe. Koördinator Meersman yntrodusearre de dichters en prate it gehiel op syn hiel eigen, ludike wize oanelkoar. Ik wie yn alle gefallen mei twa kreaze famkes fan tritich yn it publyk, fersekere fan in pear entûsjaste fans.
Optrede
Dêrnei koene wy noch in resepsje bywenje yn de Poalske Ambassade mar dat leaude ik wol. De lift nei Rotterdam wie tige wolkom en de dei dêrop wie ik wer yn Anloo. De neisimmertún lei der noch altiten like fleurich by, de stilte yn it bosk wie noch altiten alderheislikst, de tuorrebouten by it Anlooër Diepje stiene noch altiten fier rjochtop en de hûn noch like sljocht: as wie ik nea fuort west.
Dit jier sil it Frysk op it festival Transpoësie yn Brussel en Antwerpen, op 18 en 19 septimber, fertsjintwurdige wurde troch dichter Jan Kooistra.
Jan Kooistra is berne op 15 febrewaris 1959 yn Wâlterswâld. Hy wennet op it stuit yn Anloo en wurket as dosint Nederlânsk op it Praedinius Gymnasium yn Grins. Kooistra debutearre yn it literêre tydskrift Hjir, dêr’t er fan 1983 oant 1998 diel útmakke fan ‘e redaksje. Sûnt 2018 is er lid fan it Frysk dichterskollektyf Rixt. Op de webside binne dêr gedichten fan him te finen. Foar it Frysk literêre tydskrift Ensafh skriuwt er ek gedichten en publisearret er geregeld resinsjes.
Hy hat fiif dichtbondels op syn namme. Yn 1981 ferskynde syn debútbondeltsje Ballads, in bibliofile útjefte, en yn 1984 syn earste, echte bondel De sulveren apels fan de moanne. De taal yn beide earste bondels is benammen it Wâldfrysk, de taal fan syn bertestreek. Yn 1992 ferskynde Dame fan myn dagen en yn 1998 Gershipper. Yn 2014 ferskynde syn lêste bondel Blues fan ’e sângrûn by útjouwerij Wijdemeer.
Jan Kooistra sil op it festival ûnder oare it gedicht Jûnskuier yn febrewaris foardrage. Mear ynformaasje oer de tiden en mear komt letter noch.
Trije ferhalen en trije gedichten wurde dit jier bekroand mei in Rely Jorritsmapriis. It giet om de ferhalen ‘Blineman’ fan Gertrud Palstra (Ljouwert), ‘In simmerjûn yn Seachlum’ fan Gerrit Hoekstra (Winsum) en ‘Psych Aid’ fan Sytse Jansma (Harns).
De winnende gedichten binne ‘Refleksje’ fan Fedde Douwes Dijkstra (Ljouwert), ‘Meiboartsje’ fan Pim Rodenboog (Aldebildtsyl) en ‘De swimmers’ fan Tryntsje van der Steege (Nijegea).
It is moai om in pear leden in lokwinske stjoere te kinnen!
Foar de Rely Jorritsmapriisfraach, dy’t dit jier foar de 71ste kear útskreaun waard, wienen 90 ynstjoeringen ynkommen, te witten 43 ferhalen en 47 gedichten. De sjuery bestie diskear út Marrit de Schiffart, Gerbrich van der Meer en Reitze Jonkman.
De prizen fan € 1000 elk wurde op sneon 4 oktober útrikt yn it Mammemahûs te Jellum.
Op sneon 9 augustus is elk wolkom foar in noflike simmerkuier yn en troch Feanwâlden. By de Schierstins wei sil masterferteller Douwe Kootstra ús rûnliede troch it doarp fan Theun de Vries. Ek is der in besite oan de Theun de Vries-keamer. Der is plak foar maks. 20 persoanen en foar leden fan it Skriuwersbûn is de kuier fergees.
We sette útein om 13.00 oere en nei de kuier is der noch in neisit (sa rûn 15.30 oere) mei flaubyt.
Willem Verf hat mei yngong fan 1 july syn funksje as foarsitter en bestjoerslid fan it Skriuwersbûn dellein. Hy sjocht mei nocht werom op in perioade fan 4 jier wêryn it Skriuwersbûn organisatoarysk in nije start meitsje koe en mear respekt en ynfloed yn de Fryske kulturele rûnten wûn hat. Hy hie graach syn termyn as foarsitter fol meitsje wollen, mar syn sûnens liet dat net mear ta.
Dat betsjut dat wy wol fersterking nedich hawwe yn it bestjoer. Foarearst nimt Ammerins de taken as foarsitter oer, mar dat kin fansels net ek mei it wurk as sekretaris/skriuwer. De taken fan foarsitter en sekretaris moatte dus ferdield wurde.
It giet om frijwilligerswurk, mei in ridlike fergoeding foar it wurk en de reis- en oare onkosten.
Wêrom soest bestjoerslid wurde wolle?
Kinst fan betsjutting wêze foar de Fryske skriuwerij
Wurdst diel fan in entûsjast team mei motivearre kollega’s
Komst yn ’e kunde mei tal fan persoanen en organisaasjes dy’t aktyf binne op literêr mêd
Kinst dyn kultureel-literêre netwurk fierder ûntwikkelje en optimaal brûke
Wat binne de spesifike taken?
Foarsitter
Kontakten ûnderhâlde mei Tresoar, Boeken fan Fryslan, City of Literature ensafh., witte wat dêr ûndernaam wurdt, de ferantwurdlike minsken kenne, soargje dat sy dy en it Skriuwersbûn kenne, op dy wize betingsten skeppe dat ús leden optimaal meidwaan kinne yn de aktiviteiten fan dizze organisaasjes
Alles watst op dy nimst yn de bestjoersgearkomsten, wêrûnder it Bûn ekstern fertsjinwurdigje by ferskate gelegenheden
Sekretaris
Ferslaggen skriuwe fan de gearkomsten, foarsitter helpe by de tarieding
Mailbox beheare
Dripke (wyklikse nijsbrief)
Sosjal media (wêr fan tapassing) en de website byhâlde
Wat moatst kinne?
Maklik kontakten lizze, belangstelling hawwe foar aktiviteiten fan oaren, entûsjast fertelle kinne oer de aktiviteiten fan it Bûn, oprjuchte ferbining ta stân bringe
Kritysk wêze, yn kombinaasje mei in koöperative ynstelling
Loyaal teamwurk leverje
Goed Frysk skriuwe en lêze, fan de taal en har literatuer hâlde
(en fansels lid wêze of wurde fan it Skriuwersbûn)
Hoefolle tiid kostet it?
It bestjoer komt 11 kear yn it jier gear, der binne jierliks twa ledegearkomsten, mei foar- en neiwurk kostet dat al gau sa’n 8 oeren yn ’e moanne
De ‘eksterne kontakten’, ôfspraken mei ynstânsjes/organisaasjes en ek de sosjale gearkomsten, fergje, mei tarieding en rapportaazje, nei ferwachting sa’n 40 oeren yn it jier
Bysûndere aktiviteiten, lykas in Skriuwerswykein/Skriuwersmiel/ekskurzjes, freegje wat ekstra tiid
Fragen? Dan kin dat fansels telefoanysk of fia de mail! (ynfo@skriuwersbun.frl – Ammerins: 06-12730063)
It hat even duorre, mar ja… it libben… Mar wa’t it ferslach fan it Skriuwerswykein fan ôfrûne febrewaris lêze wol, kin hjir terjochte! It wie in tige smûk wykein en wy hawwe it wer tige moai hân mei-inoar.
Op de Algemiene Ledegearkomste op 5 juny sil der fêst noch wat oer neipraten wurde. De stikken foar dy gearkomste komme gau yn ‘e mail nei de leden ta!
Wy brûke op ús webside cookies om jo in goed wurkjende webside oanbiede te kinnen, en jo foarkarren te ûnthâlden foar in folgjende besite. As jo op ‘Ja’ klikke, akseptearje jo it brûken fan ALLE cookies.
Wy brûke op ús webside cookies om jo in goed wurkjende webside oanbiede te kinnen. De essensjele cookies wurde troch jo browser op jo kompjûter opslein omt se nedich binne foar it funksjonearjen fan de webside. Wy brûke ek cookies fan tredden foar it analysearjen fan besites oan ús webside. Dizze cookies wurde allinnich opslein yn jo browser as jo dêr tastimming foar jouwe. Jo kinne dizze cookies ek útskakelje. De webside kin dan wol wat oars wurkje of reagearre.
Essinsjele cookies binne needsaaklik om de webside goed funksjonearje te litten. Dizze kategory befettet allinne cookies dy’t de basisfunksjes en feiligenskomponinten fan de webside funksjonearje litte. Dizze cookies bewarje gjin inkelde persoanlike ynformaasje.
Alle cookies dy’t net strikt needsaaklik binne om de webside funksjonearje te litten en dy’t spesifyk brûkt wurde om persoanlike data fan brûkers te sammeljen lykas analytics, advertinsjes en oare yntegrearre komponinten wurde beskôge as net-needsaaklike cookies. It is ferplicht om tasizzing fan de brûker te krijen foardat dizze cookies yn wurking set wurde op de webside.
